We wandelen verder en komen uit bij de Venbergsche molen. Deze molen draait op waterkracht, een van de oudste molens, waar nu alleen nog de graanmolen van functioneert. We gaan verder richting het natuurreservaat De Malpie. Een prachtige vlakte vol met oude heideplanten. In de herfst zal dit gebied weer vol staan met bloeiende heide, maar ook nu genieten we van deze aanblik.
Vlak voor het ven Groot Malpieven steken we de heide over en komen uit bij de Knuppelbrug. Deze brug is gemaakt van boomstammetjes en gaat verder over een deel van het pad erna. Toch leuk om erover heen te lopen en wat foto’s te maken.Na het heidegebied komen we in de bossen en genieten van de koelte onder het bladerdak. Wat een prachtig deel van de wandeling waarbij we heide, bos en straks ook verder gaan langs de Dommel waar we al eerder kennis mee hebben gemaakt. Voor we uitkomen bij Borkel passeren we de route het Grenslandpad.
We besluiten Borkel in te gaan om te gaan lunchen. We vinden nog een plek op het volle terras en genieten van een kop tomatensoep met broodjes, heerlijk. Na de lunch gaan we vol energie op zoek naar onze route en met behulp van een inwoner vinden we het pad al snel. We vervolgen de route langs de Dommel, zien bootjes langsvaren en klauteren diverse keren over een afrastering heen. Wat een prachtig gebied, maar het klauteren begint wel z’n tol te eisen.
Gelukkig eindigt het pad en slaan we af richting de Lage Heide. Hier wandelen we vlot overheen en met een omweg komen we uit bij een hangbrug over de Dommel. We naderen het grensgebied met België en zien langs de route een grenspaal staan die de grens markeert. Officieel duurde het tot 1843 voor de grens officieel werd erkent.
We wandelen verder langs de grens dwars over het Plateau. Daar rusten we even uit en genieten van onze meegebrachte lunch.
Als we verder lopen kijken we uit naar een uitkijkpost maar komen deze niet tegen, echt jammer. We lopen verder langs de Woeste Polder, slaan af en wandelen verder langs het water tot we bij de Visvijvers uitkomen. We kijken onze ogen uit, wat een mooi gebied vol met rietkragen, vijvers en een toren die we beklimmen om rond te kijken. Daar wordt je stil van. We lopen door de Visvijvers en gaan op weg richting Luyksgestel. Het is nog een paar kilometers wandelen en we merken dat we moe worden. Langs de Voorste A lopen we het laatste stuk tot we het dorp inlopen en een van de drie bushaltes tegenkomen. De volgende bus 318 verschijnt al na een paar minuten, dus opgelucht stappen we in voor de rit naar Valkenswaard en dan door naar Eindhoven. Daar eten we snel een pizza voor we rond half negen met de trein naar Den Bosch vertrekken. We praten nog even over de prachtige wandelroute en ik wens mijn vriendin een hele fijne vakantie toe voor we beide verder reizen naar huis.
Alle foto's van Valkenswaard - Luyksgestel.
