Dag 8 : Valkenswaard - Luyksgestel (27 km)

Het beloofd vandaag mooi weer te worden, daar verheugen we ons op. Na een vlotte trein- en busreis komen we aan in Valkenswaard. We hebben een lang traject te gaan naar Luyksgestel. Daarom gaan we eerst genieten van een cappuccino met appeltaart om energie op te doen voor een lange wandeldag. Om half 12 gaan we op weg, het eerste deel naar het begin punt hebben we al eens gelopen.

We wandelen verder en komen uit bij de Venbergsche molen. Deze molen draait op waterkracht, een van de oudste molens, waar nu alleen nog de graanmolen van functioneert. We gaan verder richting het natuurreservaat De Malpie. Een prachtige vlakte vol met oude heideplanten. In de herfst zal dit gebied weer vol staan met bloeiende heide, maar ook nu genieten we van deze aanblik.



Vlak voor het ven Groot Malpieven steken we de heide over en komen uit bij de Knuppelbrug. Deze brug is gemaakt van boomstammetjes en gaat verder over een deel van het pad erna. Toch leuk om erover heen te lopen en wat foto’s te maken.
Na het heidegebied komen we in de bossen en genieten van de koelte onder het bladerdak. Wat een prachtig deel van de wandeling waarbij we heide, bos en straks ook verder gaan langs de Dommel waar we al eerder kennis mee hebben gemaakt. Voor we uitkomen bij Borkel passeren we de route het Grenslandpad.


We besluiten Borkel in te gaan om te gaan lunchen. We vinden nog een plek op het volle terras en genieten van een kop tomatensoep met broodjes, heerlijk. Na de lunch gaan we vol energie op zoek naar onze route en met behulp van een inwoner vinden we het pad al snel. We vervolgen de route langs de Dommel, zien bootjes langsvaren en klauteren diverse keren over een afrastering heen. Wat een prachtig gebied, maar het klauteren begint wel z’n tol te eisen.


Gelukkig eindigt het pad en slaan we af richting de Lage Heide. Hier wandelen we vlot overheen en met een omweg komen we uit bij een hangbrug over de Dommel. We naderen het grensgebied met België en zien langs de route een grenspaal staan die de grens markeert. Officieel duurde het tot 1843 voor de grens officieel werd erkent.
We wandelen verder langs de grens dwars over het Plateau. Daar rusten we even uit en genieten van onze meegebrachte lunch.

Als we verder lopen kijken we uit naar een uitkijkpost maar komen deze niet tegen, echt jammer. We lopen verder langs de Woeste Polder, slaan af en wandelen verder langs het water tot we bij de Visvijvers uitkomen. We kijken onze ogen uit, wat een mooi gebied vol met rietkragen, vijvers en een toren die we beklimmen om rond te kijken. Daar wordt je stil van. We lopen door de Visvijvers en gaan op weg richting Luyksgestel. Het is nog een paar kilometers wandelen en we merken dat we moe worden. Langs de Voorste A lopen we het laatste stuk tot we het dorp inlopen en een van de drie bushaltes tegenkomen.

De volgende bus 318 verschijnt al na een paar minuten, dus opgelucht stappen we in voor de rit naar Valkenswaard en dan door naar Eindhoven. Daar eten we snel een pizza voor we rond half negen met de trein naar Den Bosch vertrekken. We praten nog even over de prachtige wandelroute en ik wens mijn vriendin een hele fijne vakantie toe voor we beide verder reizen naar huis.

Alle foto's van Valkenswaard - Luyksgestel.

Dag 7 : Soerendonk - Valkenswaard (27 km)

We zijn op weg naar Soerendonk voor een vervolg traject van het Brabants Vennenpad. Na een voorspoedige treinreis komen we aan in Maarheeze. De koffie hebben we onderweg gehaald op station Eindhoven. Na een busrit van ca 10 min komen we aan bij de bushalte net buiten Soerendonk.

Het is mooi droog weer als we de eerste km afleggen naar het startpunt van de route. Vandaar gaan we op weg naar de Soerendonkse Goor, een grote waterplas waar een vogelkijkhut staat. Natuurlijk kijken we even naar de watervogels in het gebied.
We wandelen verder richting de grens met België, door stukken met mul zand. Dat gaat soms moeizaam en we voelen het in onze benen. Vlak bij de grens zien we een grenspaal, hier komen vijf gemeenten bij elkaar. De grenspaal die wij bewonderen markeert de grens tussen Nederland en België.

Het eerste deel van het pad loopt langs de Grote Heide, daarna gaat de weg verder door het bos tot we bij een parkeerterrein aankomen. In de verte zien we het klooster De Achelse Kluis. Natuurlijk gaan we even van de route afwijken om de Sint-Benedictusabdij beter te bekijken. We komen uit bij een prachtige poort met rechts ervan twee kerken. Als we naar links lopen komen we uit op een gezellig plein waar al veel mensen in het zonnetje zitten. We halen twee cappuccino met speciale vlaai, waar we volop van genieten. Voor we weer verder gaan ritsen we de pijpen van onze wandelbroek af, want het is aardig warm geworden.

We zetten er flink de pas in op weg naar een uitzichttoren vlak bij de Biesven. Omdat we druk in gesprek zijn letten we even niet op een afslag die we moeten nemen. Gelukkig komt de route daarna weer op het pad uit waar we al lopen, dus gaan we verder richting de uitkijktoren. Nadat we naar boven zijn geklommen genieten we even van het prachtige uitzicht.
De wandeling gaat verder door het Leenderbos, om het Dorven heen, tot we uitkomen bij een prachtig heideveld met veel kleine vennetjes: Hasselsvennen. Via een smal pad lopen we om het heidegebied heen, hier en daar staan we even stil om te genieten van de aanblik en wat foto’s te maken. Als we een picknicktafel tegenkomen besluiten we even te rusten en te genieten van de meegebrachte lunch. Met de kaart voor ons besluiten we bij het volgende heideveld af te slaan om een stukje Kempen-Maaspad te lopen tot we bij de vistrap Tongelreep uitkomen. Als we opnieuw een paal met wegwijsbordjes tegenkomen blijken we de afslag allang voorbij te zijn.

We besluiten om dan toch maar de oorspronkelijke route te lopen. We gaan verder tot we om het water heenlopen en aan de andere kant richting de vistrap gaan. Dit pad doet ons denken aan de stukken die we langs de Dommel hebben gelopen. Als we op een brug uitkomen besluiten we de rest van de route ook uit te lopen. Het is nu zomertijd, dus nog lang licht en we hebben nog genoeg energie over om tot de Venbergse molen te wandelen. Vlak voor we bij de vistrap uitkomen bekijken we nog even de route in onze gids terwijl we uitrusten voor het laatste deel van de route.


Op naar het Brugven met uitkijkpunt. Gelukkig gaat de route niet meer over een zandpad maar een klinkerweg. We zetten flink de pas erin, het koelt ook al wat af. We verwachten een soort van uitkijkpost bij de Brugven, maar vinden deze niet. Wel lopen we om het ven heen, echt prachtig om te zien. Het Brugven wordt gevoed door kwelwater, meestal een waterstroom onder de grond, die van een hoog naar een lager gelegen gebied loopt.


Het laatste deel van de route loopt naar de Maastrichterweg. De oude spoorlijn hebben we helaas niet gezien. Daarna wandelen we weer door bosgebied en nu wel langs de Dommel. Vlak voor het eindpunt komen we langs een terrein met asperges, verborgen onder lange stroken zeil. Een groepje mannen loopt met wat doosjes langs waarin we de asperges zien liggen.

Bij de Venbergse molen eindigt de route en lopen we, via het dorpje Deelshurk, Valkenswaard in. Pas bij het marktplein komen we een bushalte tegen, terwijl we onderweg een paar haltes hadden verwacht.
Het duurt nog even voor de bus vertrekt dus besluiten we op een terras een glas 0% bier te nemen en een maaltijdsalade te bestellen. Net voor de salade wordt gebracht begint het te regenen, maar binnen vinden we nog een tafel waar we kunnen zitten. We bekijken nog even of we de volgende keer een of twee dagen willen gaan wandelen.
Na de heerlijke maaltijd gaan we met de bus naar Eindhoven, waar we de trein naar Den Bosch nemen. Net op tijd kan mijn vriendin daar de overstap naar Arnhem maken en ook ik neem de trein naar huis, nagenietend van de prachtige route en het zonnig weer van deze dag.

Alle foto's van Soerendonk - Valkenswaard.

Dag 6 : Heeze - Soerendonk (26 km)

Om de etappe van station Heeze naar Soerendonk te lopen, willen we bij aankomst in Heeze direct van start gaan. In Eindhoven kopen we alvast een cappuccino met een lekkere gevulde koek. Deze verorberen we in de trein naar Heeze.
Via een prachtig voetpad door het dorp komen we aan de rand van het dorp.

Na een flinke wandeling door de bossen bereiken we een open vlakte. Het zonnetje schijnt al lekker en we genieten van het noordelijkste deel van de tour van vandaag. Bovendien zien we het eerste stukjes heideveld verschijnen. Nog even doorlopen voor we bij het Veeven uitkomen. De route loopt dwars over de heide. Jammer dat deze nog niet in bloei staat, maar ook nu is het prachtig om te zien. Onderweg komen we twee informatieborden tegen. We blijken te wandelen in het waterwingebied Groot Heide. Wel jammer dat het heidegebied soms wat verstoord wordt door het geluid van de auto’s op de A2.

Als we doorlopen komen we uit bij een bruggetje waar we even genieten van het uitzicht. Na een korte vervolging van de route blijken we teveel af te wijken van de app. Even terug tot we een smal pad zien waar we tussen de Diepe en Droge Meerven doorlopen. Na nog een korte afstand door het bos en om de Witven heen lopen we over de A2. We zijn blij als we aan de andere kant uitkomen en weer de rust kunnen ervaren. Met de waaiende westenwind is de snelweg een stuk minder hoorbaar.

Na enige tijd lezen we dat we langs een oude spoorbaan hebben gelopen, maar veel hebben we er niet van gezien. Met uitzicht op de heide rusten we even uit en genieten van onze meegebrachte lunch.
We laten de heide achter ons en komen uit bij een autoweg. We steken over en wandelen een flink stuk door de bossen voor we afslaan naar het dorpje Strijp. We zijn wel toe aan een pauze en het liefs ook een cappuccino erbij. Alles blijkt dicht volgens de app, dus een beetje teleurgesteld gaan we zitten aan een veld waar op een andere bankje een paar fietsers zitten.
Maar als we weer opstappen blijkt op de hoek een nostalgische kruidenierswinkel open te zijn en zelfs cappuccino te serveren. Op het terras buiten de winkel genieten we ervan, terwijl een stel jongelui op een tafeltje ernaast met elkaar kletsen.

Na het genot van de cappuccino voelen we ons weer een stuk fitter. We wandelen het dorp uit en komen uit bij de rivier de Strijper. Gelukkig is ook het eerste deel op weg naar de rivier droog genoeg om te lopen. We volgen het pad langs de rivier, af en toe is het pad smal en nat, maar goed te doen.
Als we aan het eind afbuigen van de rivier lopen we langs een smal (fiets)pad naar de Paaldijk. Daar gaan we gelukkig maar een kort stukje langs voor we afbuigen richting De Putberg. Het begint al wat te schemeren, dus lopen we flink door over de heide.

Als we Soerendonk inlopen kijkt mijn vriendin even op de app hoelaat de bus naar Eindhoven vertrekt. Omdat we nog wat tijd overhebben wandelen we naar de Sint-Johannes Onthoofdingskerk. Snel maak ik een paar foto’s voor we naar de bushalte wandelen.

In de bus begint het te regenen, wat zijn we blij met het zonnige weer tijdens onze wandeling vandaag. In Eindhoven belanden we weer in een restaurant waar we al eerder gegeten hebben. Gelukkig is er boven nog plaats.
In de trein naar Den Bosch zoeken we naar een paar vervolgdata om het Brabants Vennenpad te vervolgen.

Alle foto's van Heeze - Soerendonk.

Dag 5 : Geldrop - Heeze (16km)

Na een voorspoedige reis naar onze startplaats Geldrop lopen we door de winkelstraat richting de Sint Brigidakerk. Even kijken naar een restaurant waar we een kop koffie kunnen krijgen. Bij de kerk zien we een afgezet deel waar ook een politiewagen en politiemensen rondlopen. We keren om en lopen een zijstraat in. Hier zien we bakker Bart, waar we genieten van een cappuccino en een bladerdeeg taartje. Terwijl we daar zitten te genieten komt een medewerker bij ons en vertelt dat het beter is even binnen te blijven in de zaak omdat een man met pistool de buurt onveilig maakt. We zien wel mensen voorbij lopen, beide kanten uit, dus nadat we alles op hebben vertrekken we toch maar. Wel in de tegenover liggende richting van de kerk.

Al snel komen we bij een afslag waar we naar beneden lopen en langs de kleine Dommel verder wandelen. Wat een verschil met de vorige keer toen we door hele natte stukken liepen langs het water. Nu wandelen we over een smal droog pad al slingerend het dorp uit. Aan het eind van de kleine Dommel lopen we richting de snelweg A67 langs wegen met bomen aan beide kanten. Het is even zoeken hoe we over de snelweg kunnen komen, uiteindelijk klimmen we een stukje omhoog en staan dan vlak bij een brug die we oversteken. Nog even een stukje langs de snelweg en dan buigen we af richting de Strabrechtse heide. Het is nog een flink stuk lopen maar dan passeren we eerst een manege en vervolgens komen we uit bij een gezellig Heidecafe. Omdat we vandaag minder ver dan gewoonlijk gaan lopen, duiken we het café in. Mijn vriendin ziet erwtensoep staan, dus als de ober langs komt blijkt dat juist te zijn. We bestellen twee koppen erwtensoep. Het duurt wel even voor de ober met de kommen soep komt, de soep moet vanuit de vriezer eerst ontdooid en opgewarmd worden. We hebben de tijd en als uiteindelijk de soep wordt gebracht genieten we daar volop van.


Rond 2 uur lopen we verder richting een boerderij waar we al van ver schapen horen blaten. Even binnen kijken en dan verder langs de boerderij waar nog veel meer schapen staan. Daarna wandelen we over de heide, niet mooi paars maar toch wel herkenbaar langs de brede wandelpaden. We genieten er enorm van, ook van de stilte om ons heen. Af en toe maak ik een foto van een vennetje of een bijzonder deel van de heide, echt prachtig.

Als we afslaan lopen we langs de rand van de heide richting de bossen. Al slingerend door het bosgebied wandelen we naar kasteel Heeze. Om het kasteel ligt een brede gracht en een mooie laan die we volgen om het kasteel heen. Rechts zien we een 18e eeuwse ijskelder die zich bevindt in een heuvel vlak bij het kasteel. Hélaas is het kasteel gesloten dus wandelen we door naar Heeze. Als we achterom kijken zien we het kasteel liggen, meer een soort internaat of schoolgebouw dan een echt kasteel.

We wandelen Heeze binnen en na wat overleg volgen we de route richting het station. Brede lanen met grote huizen zien we, veel ruimte om de huizen heen, maar niet echt sfeervol. Even na 16 uur komen we aan bij het station en zien net de trein wegrijden. Gelukkig is het beschut op het station, dat maakt het wachten makkelijker. Na 10 min met de trein komen we aan op station Eindhoven. Inmiddels kennen we de weg naar de straten waar de restaurants zich bevinden. Even zoeken want niet alles trekt ons aan, zeker niet na de erwtensoep van vanmiddag. Uiteindelijk vinden we een gezellige tent waar we eerst even rustig bijkomen en genieten van een glaasje port. We zijn een van de eerste mensen dus krijgen we een mooie tafel vlak bij het raam. We kiezen voor een simpele salade. Als het rond half 7 erg druk wordt in de zaak, zoeken we uit welke trein we willen nemen naar Den Bosch. Om een goede aansluiting te krijgen lopen we op station Den Bosch nog even rond voor we ieder onze eigen trein pakken naar huis. In de trein appt mijn vriendin nog een stukje wat op nos.nl was gekomen over de gebeurtenis in Geldrop. Gelukkig voor ons heeft het incident ons verder niet afgehouden van een prachtige zonnige wandeldag.

Alle foto's van Geldrop - Heeze.

Dag 4 : Eindhoven - Geldrop (20,5 km)

Vandaag beginnen we in Eindhoven om vandaar naar Geldrop te wandelen. Na een treinreis met spoorwegproblemen treffen we elkaar in Eindhoven. Nog een klein stukje met de bus naar het beginpunt van ons traject. Daarna lopen we naar het begin van de route, toch nog ca 800 m.

Een ander stel wandelaars wijst ons hoe we op de route kunnen komen. Daarna wandelen we lekker door en kletsen alvast wat bij. Natuurlijk maak ik af en toe wat foto’s, handig om na de wandeling de leuke momenten te herinneren. Het pad is af en toe wat drassig, maar goed te doen. We zien zelfs nog een prachtige oranje paddestoel. Na een paar km komen we uit bij de Sterrenlaan, steken de weg over en wandelen richting landgoed Eckartdal. We lopen om het landgoed heen, zien een begraafplaats aan de overkant, en gaan op zoek naar het restaurant in het woonpark waar mensen met een verstandelijke beperking wonen. In het restaurant worden we geholpen door een van de medewerkers, ze neemt rustig de tijd om ons te bedienen terwijl ze aandacht heeft voor de mensen om haar heen. Prachtig om te zien.

Na de koffie en een heerlijk gebakje lopen we terug naar de route om ons pad te vervolgen. Even twijfelen we of we wel toegang hebben tot het bos omdat we tegen een hek aanlopen. Gelukkig kunnen we na een druk op de knop het hek openen en het bos inlopen. Heerlijk wandelen we verder door het bos tot we in Nuenen aankomen. Daar treffen we de prachtige Opwetterse watermolen langs de weg, jammer dat we er niet dichterbij kunnen komen. Op zondag is de molen wel te bezoeken. We slaan af en lopen via een buitenweg opnieuw een stuk van Neunen in. Langs een parkeerplaats slaan we af en zien we een kleine kapel staan. Even kijken we de St. Antoniuskapel in voor we verder gaan.

Vanaf Neunen wandelen we richting de snelweg, steken deze over en gaan richting het spoor. Vandaar lopen we verder richting de Collse watermolen. Even verder zien we de afslag naar de achterkant van de watermolen. Inmiddels hebben we even rust en een broodje nodig, dus gaan we even bij de picknick tafel zitten. Daarna vervolgen we de route langs de kleine Dommel, vaak om grote natte stukken heen. In het begin lukt dat nog wel, maar de plassen worden steeds groter. Op een gegeven moment staan we langs de kleine Dommel en zien grote stukken van ons pad onder water staan. Hier kunnen we echt niet ver, we besluiten terug te lopen. Terug op de weg bij de Collse watermolen wandelen we terug tot we de alternatieve afslag vinden. Hier lopen we verder en komen goed vooruit zonder veel problemen.
Als we op een fietspad aankomen vinden we ook het eindpunt van de oorspronkelijke route terug. We wandelen verder langs het kanaal. Aan het eind van het fietspad lopen we over de brug en gaan via de andere kant opnieuw langs het kanaal tot we bij een roeivereniging gebouw uitkomen. Daar slaan we af en lopen langs de Rul verder met opnieuw vrij drassige stukken. Gelukkig lukt het wel om het eind te bereiken en af te slaan richting kasteel Geldrop. We wandelen eromheen en steken na een korte wandeling de weg over richting het centrum. Voor we daar uitkomen moeten we nog een klein stukje langs de Rul lopen. Gelukkig kunnen we op wat kleine stukjes na redelijk goed langs het water lopen.

Dan komen we uit in het centrum van Geldrop. We willen eerst even wat drinken voor we de trein terug pakken naar Eindhoven. In een gezellige tent drinken we een kop muntthee en komen weer een beetje bij.
Na een korte rit met de trein komen we aan in Eindhoven en lopen richting het centrum met gezellige restaurants. We gaan in het achterste deel van een tortillarestaurant zitten en genieten van een heerlijke maaltijd. Natuurlijk prikken we ook een paar data voor in januari en wandelen dan rustig terug naar het station. Net als vanmorgen is onduidelijk welke treinen gaan rijden van welk spoor. Gelukkig duurt dit niet te lang en komen we na een kwartiertje uit in Den Bosch waar we afscheid nemen na een heerlijke wandeldag.

Alle foto's van Eindhoven - Geldrop.

Dag 3 : Sint-Oedenrode - Eindhoven (22 km)

We starten vandaag in Sint-Oedenrode waar we rond 11 uur aankomen. Dit is onze derde route van het Brabantse Vennenpad en loopt tot Eindhoven.

Eerst een cappuccino met appeltaart voor we op weg gaan. We wandelen langs de Dommel tot we bij de A50 uitkomen. Door een wijziging van de route kunnen we na het oversteken van de weg rechtdoor langs het water, dat scheelt een stuk omlopen. Nog even een blik naar de knoptoren van Sint-Oedenrode voor we de route vervolgen. Voor we bij de Moerkuilen uitkomen lopen we eerst nog even naar de Veldwegtoren met uitzicht over de Dommel. We klimmen naar boven, een korte trap omhoog, om van het uitzicht te genieten.



Als we teruglopen volgen we de prachtige route langs de Dommel tot we bij de Martinus kapel uitkomen, waar we een foto maken van de binnenkant van de kapel. Niet lang daarna komen we bij de Moerkuilen uit, een van de vennen van deze route. Op een bankje langs de ven eten we onze lunch op. Een echtpaar komt bij ons zitten waar we gezellig nog wat ervaringen mee uitwisselen. We lopen weer verder en komen langs een weide waar Schotse Hooglanders staan. Gelukkig achter een hek zodat we er veilig voorbij kunnen lopen.

Wat een bijzonder terrein passeren we, allemaal kleine struikjes in het water, een paar vogels en eenden en bomen aan de overkant. Door het Vresselsbos wandelen we verder. In de gids staat vermeld dat diverse grote “sleutels” staan langs de route als symbool voor Brabantse Natuurpoorten. Jammergenoeg zijn we die “sleutels” niet tegen gekomen.
Aan het eind van het pad door de bossen komen we uit bij de Rooijse weg naar Son en Breugel. Over een fietspad langs een autoweg lopen we naar de Dommel. Helaas kunnen we de originele route niet volgen, maar moeten een stukje verder een alternatief pad volgen, gelukkig ook een mooie route.

Via de alternatieve weg komen we uit bij het Wilhelmina kanaal. Die steken we over via de brug en komen na een flink stuk lopen uit bij een gezellig restaurant, de Sonse haven met aangemeerde schepen, waar we buiten op het terras genieten van een kop muntthee. Even bijtanken want we zijn best moe na zo’n 10 km lopen sinds de vorige pauze. Daar besluiten we nog een stukje verder te gaan richting Nederwetten en dan te eindigen bij de bushalte aan de Livornostraat in Eindhoven.


Het eerste stuk lopen we vlot door langs een rustige weg tot we de markering vinden richting Nederwetten. Het eerste deel van het pad gaat nog wel, maar na een paar bochten wordt het pad steeds modderiger en bijna niet meer begaanbaar. Tot mijn vriendin een geel-rode markering ziet en we uiteindelijk toch op de juiste route uitkomen. Een prachtig stuk langs de Dommel volgt, slingerend door het landschap. We zien een toren en lopen over een brug om de toren beter te bekijken. Achteraf hebben we niet over de brug moeten lopen maar verder langs de Dommel. Wel heb ik een paar mooie foto’s kunnen maken van de toren en een groep paarden net na het bruggetje. Het laatste deel langs de Dommel is schitterend, de zon begint onder te gaan, dus lopen we flink door tot we de afslag zien waar we naar de bushalte kunnen lopen. Het is even zoeken en net op het moment dat we aankomen komt de bus aanrijden.

We rijden mee tot aan het station van Eindhoven en gaan dan op zoek naar een leuk restaurant. Uiteindelijk gaan we door de stationshal heen om aan de goede kant uit te komen waar we diverse restaurants ontdekken. Bij een pizzeria kunnen we achterin nog een tafel krijgen. De bediening is vlot, het rumoer om ons heen is lastig, maar toch lukt het om gezellig na te kletsen voor we naar het station terug lopen. Samen met de trein naar Den Bosch waar we 9 min later aan komen dan verwacht. Mijn trein staat nog te wachten dus kan ik nog mee. Even zwaaien naar elkaar , mijn vriendin moet nog even wachten voor zij haar trein en bus naar huis kan pakken.

Alle foto's van Sint-Oedenrode - Eindhoven.

Dag 2 : Boxtel - Sint Oedenrode (25,5 km)

Rond half 11 komen we aan in Boxtel met het plan vandaag naar St Oedenrode te wandelen. We zijn benieuwd waar we langs gaan, geen heide velden zoals de vorige keer.

We lopen langs het spoor tot we links af slaan en bij kasteel Stapelen aankomen. Het gebouw met de naam Stapelen erop ziet er voornaam uit maar niet als een kasteel. Plots zien we aan de overkant het echte kasteel. We lopen erom heen en zien prachtige torens, een kerk en een brug. Rond het kasteel loopt een voetpad richting het centrum van Boxtel. We wandelen eerst rond de St Petrusbasiliek voor we over de markt zoeken naar een gezellig restaurant voor een cappuccino. Het is druk op het terras, soms lastig elkaar te verstaan.



Door de winkelstraat lopen we naar de Dommel. Het wandelpad kronkelt naast het water, we zetten er flink de pas in. Al pratend schieten we een flink stuk op. Natuurlijk nemen we ook een paar foto’s van het mooie landschap.





Via een tunnel lopen we onder de A2 door en komen uit bij een oud goederenspoorweg. Dit is een Duits lijntje dat het Duitse Wezel met Boxtel verbond. Hier ligt nog een oude spoor-rail, niet meer in gebruik, inmiddels overgroeit met struiken en planten. Vanaf het "spoorbruggetje" hebben we aan weerszijden weer een blik op de mooie natuur bij de Dommel.
We volgen het smalle pad naast de rails tot we bij De Losplaets komen. Hier staat het oude station, inmiddels omgebouwd tot woonhuis. We slaan links af en lopen langs een kleine camper plaats tot we langs een boerderij afslaan. Een afwisselend gebied volgt met weilanden waar bruin vee graast, oud bosgebied waar het zo stil is dat je geen (auto)geluiden uit de omgeving hoort, tot we een bankje zien waar we onze lunch kunnen opeten.
Even verderop passeren we Groot Duijfhuis, een naam die te danken is aan de duiventoren. Hier vind je een informatiepunt van het Brabants landschap. Als we binnen kijken zien we een vrouw fruit sorteren en de kratten afdekken met doeken. We krijgen allebei twee appels mee, heerlijk als tussendoortje.

We lopen langs de Sint-Janskapel (een torentje) en vervolgen de route naar het dorpje Liempde. We besluiten hier geen pauze te nemen, maar verder te lopen, de koffie kan nog wel even uitgesteld worden.
Dan komen we uit bij het Sint-Jans pontje, genoemd naar de Sint-Jans kapel. Het pontje vervoerde vroeger mensen die naar de kapel aan de Dommel wilden. Al ligt er tegenwoordig een nieuw exemplaar, de spreuk “de zin van mijn bestaan is heen en weer te gaan” blijft het motto.

We lopen verder en zien links Olland liggen. Vanwege afkalving van de oever is hier een wijziging in de route aangebracht: we kunnen niet meer langs de Dommel, maar gaan door de landerijen erom heen. Een opener landschap volgt, met een reeks populieren, maar ook een traktor op het land die de rust verstoord. Te lawaaierig om even te rusten. Maar gelukkig stopt de traktor en vinden we een rustig plekje vlak bij een aftakking van de Dommel om even onze appel op te eten.


Even later volgt een route langs het pad het Kinderbos. Bij de afslag daarna, langs diverse groente tuintjes, is de route niet duidelijk aangegeven. We keren om en wandelen verder langs een breder pad tot we bij de weg uitkomen. Na een klein stukje langs de autoweg slaan we linksaf en passeren een tentje waar je koffie of thee kunt krijgen. 't Bèkske laten we aan ons voorbijgaan... maar er staat een bankje naast waar we onze tweede appel opeten en duidelijk is wel welke van de twee het lekkerst is. We zien een pipowagen en hebben een prachtig uitzicht op het landschap. Als we verder wandelen slingert het pad langs de Dommel en genieten we beiden van de rust zonder dat we mensen tegen komen.


In St-Oedenrode passeren we kasteel Henkeshage, met in het park eromheen een bankje met een beeld. Deze militair zit op de plek waar op 25 september 1944 werd aangekondigd dat Operatie Market Garden gestopt zou gaan worden, wat een dag later ook werkelijk gebeurde!

Als we verder lopen komen we langs het gemeentehuis en gaan op zoek naar een bushalte. Onderweg besluiten we om in Sint Oedenrode eerst wat te gaan eten, dus lopen we door de winkelstraat tot we bij een Grieks restaurant uitkomen. Het is vrijdagavond, maar we kunnen er terecht en genieten van een heerlijke Griekse maaltijd. We plannen ook alvast een paar nieuwe wandeldata en lopen dan naar de bushalte. De bus rijdt wel drie kwartier door diverse dorpjes heen voor we in Den Bosch aankomen. Volgende keer kijken of er een andere reisplanning mogelijk is naar St-Oedenrode. We hebben maar een paar minuten tijd om de trein te halen, en vergeten in alle haast om in te checken. Terug dus naar de NS-automaat en dan op weg naar huis.

Alle foto's van Boxtel - Sint Oedenrode.